İnsan Değiliz !

İnsanoğlu yıllardır mutluluğun yollarını aramış durmuş. Başkalarını mutlu edersem ben de mutlu olurum mantığıyla hareket etmiş uzun bir süre ama bir türlü mutlu olduğunu hissedememiş. Ve nihayetinde asıl mutluğun kendine zevk vermek olduğunu keşfetmiş. Sıvamış kollarını kendini mutlu etme işine girişmiş.

Ruhuna mastürbasyon yapmayı öğrenmiş önce. Kızdığı, sinirlendiği, gereksiz yere üzüldüğü zamanlarda asıl sebepleri unutup o anda çevresinde kim varsa ondan almış hıncını. Sonuçta bir şekilde rahatlayıp tatmin etmiş kendisini. Etrafındakileri azarladıkça g.tü kalkmış, ruhu doymuş.
Gözüne kestirdiği kadını/erkeği elde etmek adına iddialara girmiş çevresindekilerle sırf kendine zevk vermek adına.

*ben istersem bunu ayartırım, 3 gün sonra işi tamamdır
*ben istersem elde edemeyeceğim insan yoktur
*ben istersem en yola gelmezi yola getiririm
*ben istersem
*ben istersem
*ben
*ben
..
..
..

diyerek egosuna mastürbasyon yapmış.

Çok eğlenceli gelmeye başlamış bu durum. Acaip mutluymuş insanoğlu bu durumdan. Gel zaman git zaman oral mastürbasyonu sokmuş hayatına. Girdiği ortamlarda dedikodu yapmaya başlamış sürekli. Yalan yanlış, duyduğu duymadığı herşeyi uluorta anlatmaya başlamış. Anlattıkça ağzı açık kendisini dinleyen insanlar çoğalmış etrafında. Etrafındakiler çoğaldıkça daha bir coşmuş, coştukça salyalarını akıtanlar çoğalmış etrafında.

Çok mutluymuş insanoğlu, ayakları yere basmıyor, gözü hiçbir şey görmüyormuş. Devam etmiş hayatına kırıp döküp ezip geçerek.

Taa ki etrafında ''senin yaptığın egonu tatmin etmekten başka birşey değil'' diyen insanlar oluşana dek. Gerçi onlara da cevabı hazırmış. "Bunu hepimizin yapması gerek aslında, psikolojik olarak buna ihtiyacımız var" demiş. Fakat açıklaması bir işe yaramamış. Bir süre sonra etrafında kimse kalmamış, kendini mutlu edebildiği her yol tıkanmış, bir başına kalakalmış.

Ne yapsam, ne etsem diye düşünürken aklına süper bir fikir gelmiş. "İnsanların bana acımalarını sağlarsam, onların bu halleriyle içten içe dalga geçer yine mutlu olurum" demiş. Hemen kendisine buna uygun maskeler almış, mağduru oynamış her yerde.
Gün olmuş terkedilen insan olmuş, gün olmuş işini kaybeden biri, gün olmuş amansız hastalıkların pençesinde biri... Her yolu denemiş duyguları sömürmek için.

Ve ne yazık ki başarılı da olmuş.

Yıllar geçmiş üzerinden bu kural hiç değişmemiş. Aynı döngü devam etmiş günümüze kadar ve birçoğumuzu da içine hapsetmiş.