Ben sarhoşum. Bence bu halimle ayık kafadan daha iyi düşünebiliyorum. Sarhoşken hayat daha bi mantıklı geliyor. Ya da bu halde mantığı çözüyorum veyahut soruyorum. Ben sarhoşum ve bu anlık endorfinin tadı bir başka. Sevişmekten bile güzel. Sevişmek dedim. Ayıp. Dün gece aklıma bir karakol geldi. Orda olduğumu düşündüm. Bi komiser amca 2 de uzun boylu zayıf polis. Neden komiser amcayı hep şişman ve sert görünüşlü hayal ediyorum ki? Otoritenin simgesi bu evet. Bana göre tabi. Sahi sorsam misal düzenin tanımını nasıl yapardınız? Biz neye benzerdik, onlar neye benzerdi.. Bence bizler domalanlarız, üstelik zevk alarak. Çok terbiyesizleşiyorum bazen. En son karakoldaydım. Yok işkence falan görmüyorum. Öyle şeyler yok ki artık. Bu mantığı oturtanı siksinler. Gerçi hangi birini sikecen ki..(Ağzım iyice bozuluyor) Hayır en çok zoruma giden ne biliyomusun. Böyle konuşuyorum. Yok düzen,yok düzülen bıdı bıdı bıdı… Bi bok yaptığımızda yok. Kendin düşün, kendin kız, bi bok olmasın. Bu ne lan? Neyin peşindeyiz. Değiştiremiyoruz ama eleştiriyoruz. Aydınlar gibiyiz. Kalemini konuşturup ahkam kesenler. Bir ülkenin kurtuluşu için en önemli parça onlara aitken bi zahmet götünü kaldırmıyor kendileri. Yazarak herkes ahkam kesiyor hacı. Ben bile. Herkes içki masasında ülkeyi kurtarıyor zaten. Neyse siktiret. Bir de ben geceyi seviyorum. Geceleri yazarak zırvalamayı. Geceleri kendimi özgür hissediyorum. Çünkü geceleri düşünebiliyorum. Çünkü gündüzler aklıma hakim. Çünkü düzen ‘hissetme’ fırsatını vermiyor. Gündüzün kölesi, gecenin egemenleriyiz. Sessizliğin huzuru. Ve en huzursuz sorular geceleri insanın aklına gelir. Gece,gündüzün maskesi çıkarılır ve dürüsttür herkes. En büyük ihanetler gece olur. İtiraflar gece yapılır. En ateşli sevişmeler gece olur. Sarhoş olmanın hazzı gecededir. Gece, ‘seni seviyorum’ dedirtir. Ve seni seviyorum demeyi özledim. Ne bencilim.!
0 yorum:
Yorum Gönder